یادم می ماند و خواهد ماند ...

یادم باشد حرفی نزنم که به کسی بر بخورد .
نگاهی نکنم که دل کسی بلرزد.
خطی ننویسم که آزار دهد کسی را .
یادم باشد که روز و روزگار خوش است وتنها دل ما دل نیست .
یادم باشد از چشمه درسِِ خروش بگیرم و از آسمان درسِ پـاک زیستن .
یادم باشد سنگ خیلی تنهاست ..
یادم باشد باید با سنگ هم لطیف رفتار کنم مبادا دل تنگش بشکند .
یادم باشد برای درس گرفتن و درس دادن به دنیا آمده ام … نه برای
تکرار اشتباهات گذشتگان .
یادم باشد می توان با گوش سپردن به آواز شبانه ی دوره گردی که از
سازش عشق می بارد به اسرار عشق پی برد و زنده شد.
یادم باشد معجزه قاصدکها را باور داشته باشم .
یادم باشد گره تنهایی ودلتنگی هر کس فقط به دست دل خودش باز می شود .
یادم باشد هر گاه ارزش زندگی یادم رفت در چشمان حیوان بی زبانی که به سوی
قربانگاه می رود زل بزنم تا به مفهوم بودن پی ببرم.
یادم باشد هیچ گاه لرزیدن دلم را پنهان نکنم تا تنها نمانم .
یادم باشد از بچه ها خیلی چیز ها می توان آموخت .
یادم باشد زمان بهترین استاد است .
یادم باشد هیچ گاه از راستی نترسم و نترسانم .
یادم باشد در زندگی هیچ گاه پلهای پشت سرم را ویران نکنم .
یادم باشد امید کسی را از او نگیرم شاید تنها چیزی است که او دارد .
یادم باشد که آدمهاارزشمند هستند و همه می توانند مهربان و دلسوز باشند .

یادم باشد که زنده ام و اشرف مخلوقات .