شب یلدا ...
شب یلداست؛ شبى که در آن انار محبت دانه مى شود
و سرخى عشق و عاطفه، نثار کاسه هاى لبریز از شوق ما
شبى که داغى نگاه هاى زیباى بزرگ ترها در چشمان کودکان اوج مى گیرد
و بالا مى رود.
دو قدم مانده به رقصیدن برف
یک نفس مانده به سرما و به یخ
چشم در چشم زمستانی دگر
تحفه ای یافت نکردم که کنم هدیه تان
یک سبد عاطفه دارم همه تقدیم شما
"یلدا پیشاپیش مبارک"
پاییز ثانیه ثانیه می گذرد، یادت نرود این جا کسی هست که به اندازه
تمام برگ های رقصان پاییز برایت آرزوهای خوب دارد.
عمرت یلدایی، دلت دریایی، روزگارت بهاری
یلدای خوشی را برایتان آرزو می کنم . . .
آنگاه که تولد دختری بی گناه مایه ننگ عرب ها بود !
آنگاه که زندگی برای دخترکان ساعتی به طول نمی انجامید…
نیاکان پاکمان ، بلندترین شب سال را ،
شب تولد مینو ( الهه زن ) و میترا ( الهه خورشید ) را بنام یلدا
نام نهادند.
گرامی داشتند و شادی کردند.
یلدا، یادگار نام وطن و عروس زمستان، در راه است. ایران من …
! یلدایتان فرخنده باد !
همه لحظه های پایانی پاییزیتان پر از خش خش آرزوهای قشنگ
(...پیشاپیش یلدا مبارک...)