میلاد با سعادت امام حسن مجتبی ....
مهمانی حق چه باصفا شد
میلاد امام مجتبی شد
(این عید بر عاشقان مبارک)
سلام بر لبهای رسول اللّه که میلاد تو را
و نام یگانهات را از دست جبرئیل گرفت
سلام بر لبخند سرافراز علی علیهالسلام ،
سلام بر تو، امامتِ فردای پس از علی!
سلام بر تو، شباهتِ بیشائبه محمدی!
سلام بر اقیانوس کرامت و سخاوتی که
مژده ای دل نور چشم مرتضی آمد خوشآمد
شام میلاد امام مجبتی آمد خوش آمد
غم مخور ای دل که در ماه دعا و استجابت
بهر تأثیر دعا، روح دعا آمد خوش آمد
خانه علی(ع) و فاطمه(س) غرق در شادی تولد نخستین فرزند است.
ماه میهمانی خدا به نیمه رسیده است؛ ماهی که فرشتگان، دسته دسته بین زمین و آسمان
در رفت و آمدند و هالههای نور اهل ایمان را بالا میبرند، و هوا عطرآگین بال آنهاست.
ناگهان، صدای هلهلهای به گوش میرسد. صدای تسبیح؛ صدای شور و نشاط عرشیان.
نوری متولد میشود که از عرش تا فرش را میگسترد و جلوه حضور این نور آسمانی،
در خاندان وحی رخ مینماید.
آری، امشب تجلی حسن ازلی است که در چهره دلگشای چهارمین معصوم،
حسن بن علی(ع) نمایان میشود و با آمدنش، جانها را صفایی دیگر میبخشد.
" مقدمش مبارک "
نیمه ماه مبارک بس شرافت دارد امشب
چون خدا بر بندگان خود عنایت دارد امشب
جشن میلاد حسن(ع) در عرش اعلا گشته بر پا
زین سبب بر لیلة الاسرا شباهت دارد امشب