X
تبلیغات
درد آشنا - فراموشی...

درد آشنا

فراموشی...
 

Frosty love - snow, red, leaf, rose, cold

غنچه از خواب پرید ... و گلی تازه به دنیا آمد                                                                          

خار خندید و به گل گفت : سلام ... و جوابی نشنید ...                                                            
 
خار رنجید ولی هیچ نگفت...                                                                                                 
 
ساعتی چند گذشت ... گل چه زیبا شده بود ...                                                                      

دست بی رحمی آمد نزدیک ... گل سراسیمه ز وحشت افسرد ...                                          

لیک آن خار در آن دست خلید ... و گل از مرگ رهید ...                                                           

صبح فردا که رسید ... خار با شبنمی از خواب پرید ...                                                             

گل صمیمانه به او گفت : سلام ...                                                               
 
 
 
               
 

غنچه از دستش افتاد توي آب.

پسر كوچولو تا يه جایي دنبالش دويد تا اون رو بگيره .

اما بعد از چند دقيقه ديگه ادامه نداد.جريان آب رودخانه  غنچه اي راكه  داشت يك گل زيبا

 مي شد رو به سمت آبشار مي برد و فقط پسرك نگاش ميكرد.

غنچه خواست فرياد بزند  كمكم كن. کمکم کن

اما... صدایش شنيده نمي شد به لب آبشار وحشتناك كه رسيد ديدم يه نيم نگاه به عقب كرد

 و اصلا" ديگه پسر كوچولو رو هم نديد اون اصلا"دنبالش هم نيومده بود.

غنچه به سمت پايين آبشار وحشتناك سرازير شد و به سمت مرگ مي رفت .

توی راه به روز هایي فكر ميكرد كه هر روز پسر كوچولو اون رو مي بوييد و باهاش بازي

ميكرد.نوازشش ميكرد به اون روز هاي كه پسرك هميشه غنچه رو تو دستش داشت

اما...............

يه دفعه به خودش اومد ديد به وسط هاي آبشار رسيده.

 مرگ چند قدمي جلو تر بود حا لا راحت مي تونست ببينه چقدر زود فراموش شده.

 به سادگي برگي كه از درخت به زمين می افتد  .

به  بیر حمي شاخه اي كه از درخت مي كنيم.

اشك تو چشماش جمع شده بود پسرك اون رو كاملا" فراموش كرده بود .

غنچه با همون حال كه با سرعت به طرف تخته سنگ مي رفت به خودش گفت :

چه آسون فراموش شدم چه خوبه كه من يك انسان نيستم.

انسانها چه زود دوستی و مهربانی و عاطفه و........... را فراموش می کنند .

و بعدش فقط ديدم كه به سنگ خورد و پرپر شد.

 

                                              

[ یکشنبه پانزدهم اردیبهشت 1392 ] [ 20:50 ] [ اشرف برجسته ] [ ]



مجله اینترنتی دانستنی ها ، عکس عاشقانه جدید ، اس ام اس های عاشقانه